Het huis op de hoek van de Ambiorixsquare en de Eburonenstraat maakt
deel uit van het architecturaal geheel dat de Squarewijk vormt.
Met zijn opmerkelijke erker neemt het een centrale plaats in: het
vormt het vluchtpunt van het perspectief van de John Waterloo Wilsonstraat
en de Eburonenstraat. Tegelijkertijd is het een van de belangrijkste,
bewaarde herenhuizen uit het noordwestelijk deel van de Ambiorixsquare.
Het pand werd rond de eeuwwisseling gebouwd voor een makelaar in
effecten, Jean-Julien Van Stappen, die zijn kantoren in de Spastraat
had. Zijn droom was natuurlijk een mooi huis om er samen met zijn
vrouw, twee kinderen en personeel te wonen en mensen te ontvangen.
Hiervoor deed hij beroep op architect-decorateur Georges Hobé
. Na acht decennia waarin eigenaars en inwoners elkaar opvolgden,
behoort het Quakerhuis sinds 1985 toe aan de Quakers. Het huisvest
het kantoor van de Quaker Raad voor Europese Aangelegenheden (zie
laatste pagina van de brochure) en van de Belgisch-Luxemburgse Maandvergadering,
de religieuze Quaker gemeenschap in Belgie en Luxemburg.
De buitenkant, het trappenhuis en de ruime vertrekken van de “bel-étage”
bleven in de loop der jaren haast ongewijzigd. Opvallend bij het
binnenkomen is het ruime trappenhuis dat veel licht binnenlaat.
Als
u omhoog kijkt, ziet u onmiddellijk dat de lichtkoker en dus het
huis niet perfect rechthoekig zijn. Het behangpapier met reliëf
tegen de muren van het trappenhuis is van een uitzonderlijke schoonheid.
Op
de eerste verdieping loopt u eerst de eetkamer binnen. De kwaliteit
van het houtwerk herinnert ons eraan dat Georges Hobé de
zoon van een meubelmaker was. Het glasraam, de spiegels, de schouw
en het houtwerk zijn allemaal oorspronkelijk. De deuren tussen de
eetkamer en het centraal salon zijn bekend voor hun glasramen in
art-nouveaustijl; het kristallen glas is bijzonder zuiver. Opvallend
zijn ook de deurklinken en andere details. Zoals zovele andere architecten
van zijn tijd hield Hobé zich evenzeer met alle details van
de binnenhuisdecoratie bezig als met de grote lijnen, met name de
muren en vensters aan de buitenzijde.
Bij het binnengaan van het grote salon vooraan, wordt u onmiddellijk
getroffen door het lichteffect van de erker. Het vertrek lijkt geopend
te zijn in de richting van de bomen van het park. Bovendien verstopt
de erker de hoek van 90* die het huis en het salon maakt (vergelijkt
u na het bezoek de tegels van het voetpad met die van de tuin).
De canapé-spiegel is evenzeer oorspronkelijk.
Vergeet bij het buitengaan niet even richting Eburonenstraat te
gaan en de handtekening van Georges Hobé te bekijken, die
gegraveerd is in de steen onder de erker.